ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACΕBOOK (Ηλεκτρολογικές Ενημερώσεις) ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ LIKE

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

ΘΕΡΜΟΣΥΣΣΩΡΕΥΤΕΣ


Δυναμική ανάπτυξη καταγράφει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα η αγορά των θερμοσυσσωρευτών και των θερμοπομπών.
 
Τα θερμαντικά αυτά σώματα, αν και με μακρόχρονη παρουσία στη χώρα μας, άρχισαν να γνωρίζουν μεγάλη ανάπτυξη στην ελληνική αγορά μόλις τα τελευταία τρία- τέσσερα χρόνια, χάρη κυρίως στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αέριου.

Αρχή λειτουργίας

Η αρχή λειτουργίας των θερμοσυσσωρευτών βασίζεται στην αποθήκευση της θερμικής ενέργειας η οποία έχει προέλθει από το οικονομικό νυχτερινό ηλεκτρικό ρεύμα και εκμετάλλευση της κατά την διάρκεια όλης της μέρας.
 
Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται εξοικονόμηση ενέργειας και χρημάτων με συσκευές που εξασφαλίζουν μειωμένο τιμολόγιο από τη ΔΕΗ.

Η λειτουργία των θερμοσυσσωρευτών είναι απλή. Έχουμε να κάνουμε με δύο παραμέτρους: την φόρτιση και την εκφόρτιση.

Η φόρτιση έχει να κάνει με την "ποσότητα" της ενέργειας που θέλουμε να αποθηκεύσουμε στο σώμα. Εννοείται ότι εμείς αποφασίζουμε πότε και πόσο θα φορτίσουμε τον θερμοσυσσωρευτή. Από τον ηλεκτρολογικό πίνακα της εγκατάστασης (όπου και εγκαθίσταται ένας απλός αυτοματισμός) μπορούμε να επιλέξουμε το πότε φορτίζουμε και από τον ρυθμιστή τροφοδοσίας (INPUT CONTROL) που έχει πάνω το σώμα ρυθμίζουμε το πόσο φορτίζουμε.

Η εκφόρτιση έχει να κάνει με την ενέργεια που "παίρνουμε" από το σώμα και γίνεται με δύο τρόπους: με θερμοστάτη χώρου (που είναι στον τοίχο του δωματίου που βρίσκεται ο συγκεκριμένος θερμοσυσσωρευτής) για τους δυναμικούς θερμοσυσσωρευτές και με θερμοστάτη (BOOST/OUTPUT CONTROL) που βρίσκεται πάνω στο σώμα για τους στατικούς θερμοσυσσωρευτές.

Ρυθμιστής τροφοδοσίας (INPUT CONTROL)

Η θέση στην οποία τίθεται ο ρυθμιστής αυτός, καθορίζει την ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας που παίρνει ο θερμοσυσσωρευτής δηλαδή το πόσο φορτίζεται, γεγονός το οποίο στη συνέχεια καθορίζει το ύψος της θερμοκρασίας των πυρότουβλων.
 Όσο περισσότερη ενέργεια παίρνει ο θερμοσυσσωρευτής, τόσο πιο ψηλή είναι η θερμοκρασία των πυρότουβλων, αλλά και τόσο πιο ψηλή είναι η κατανάλωση.

Όταν ο καιρός είναι πολύ ψυχρός, ο θερμοσυσσωρευτής θα πρέπει να ρυθμιστεί ώστε να δέχεται περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια, θέτοντας το ρυθμιστή ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ του, σε ψηλό αριθμό για μέγιστη φόρτιση.

Σε περιπτώσεις λιγότερο ψυχρού καιρού, είναι αρκετό να τεθεί ο ρυθμιστής ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ σε μικρότερο αριθμό.

Επειδή το αυτόματο άνοιγμα του διαφράγματος βασίζεται πρωτίστως στη θερμοκρασία των πυρότουβλων, η θέση του
ρυθμιστή ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ καθορίζει εμμέσως και το χρόνο που ανοίγει το διάφραγμα.
 Έτσι σε όσο μεγαλύτερο αριθμό τίθεται ο ρυθμιστής ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ, τόσο αργότερα ανοίγει το διάφραγμα. Αντίθετα, σε όσο  μικρότερο αριθμό τίθεται ο ρυθμιστής ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ, τόσο πιο νωρίς ανοίγει το διάφραγμα.

 Η πείρα είναι αυτή που θα σας δείξει την καταλληλότερη θέση ρύθμισης του ρυθμιστή τροφοδοσίας αφού η ιδανικότερη θέση ρύθμισης καθορίζεται από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν, τις διαστάσεις του κάθε δωματίου καθώς και τα επίπεδα θερμομόνωσης του κτηρίου.


Ρυθμιστής απόδοσης (BOOST/OUTPUT CONTROL)

Αυτός ο ρυθμιστής ελέγχει την ταχύτητα με την οποία η θερμότητα που αποθήκευσε ο θερμοσυσσωρευτής τη νύχτα διοχετεύεται στο δωμάτιο σας, επιτρέποντας σ’ ένα διάφραγμα πάνω από το θερμοσυσσωρευτικό υλικό της συσκευής να ανοίξει ή να κλείσει.
 Συγκεκριμένα, το διάφραγμα θα αρχίσει να ανοίγει σε διάφορες ώρες ανάλογα με:
1. Την ποσότητα της αποθηκευμένης θερμότητας - όσο περισσότερη θερμότητα είναι αποθηκευμένη, τόσο περισσότερο καθυστερεί το διάφραγμα να ανοίξει αφού και η ίδια η συσκευή είναι πιο ζεστή.

2. Τη θέση του ρυθμιστή ΑΠΟΔΟΣΗΣ – όσο πιο χαμηλή είναι η θέση στην οποία βρίσκεται ο ρυθμιστής, τόσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια που το διάφραγμα θα παραμείνει κλειστό. Αν ο ρυθμιστής βρίσκεται στην πιο χαμηλή
θέση, τότε το διάφραγμα θα παραμένει συνέχεια κλειστό.

3. Τη θερμοκρασία του δωματίου – όσο πιο ζεστό είναι το δωμάτιο, τόσο πιο αργά θα ανοίγει το διάφραγμα, μιας και η θέρμανση από τη συσκευή δεν θα χρειάζεται ακόμη.


Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι οι ρυθμίσεις των δύο ρυθμιστών θα ήταν καλά να είχαν δύο αριθμούς διαφορά.  (Πχ. Ρυθμιστής τροφοδοσίας στο 4 και ρυθμιστής απόδοσης στο 2 για ήπιο καιρό και 5 με 3 για πιο ψυχρό καιρό).
 Επαναφέρατε όμως το ρυθμιστή στη θέση 1 προτού πάτε για ύπνο.

 Οι σύγχρονοι θερμοσυσσωρευτές αντί για κουμπιά ρύθμισης διαθέτουν χειριστήρια που σας επιτρέπουν να επιλέγετε πόση θερμότητα θα αποθηκεύεται και θα απελευθερώνεται ανάλογα με την εποχή του χρόνου και τη θερμοκρασία που χρειάζεστε.

 Διαθέτουν επίσης μια συσκευή που σας επιτρέπει να ελέγχετε πόσο γρήγορα θα απελευθερώνουν την αποθηκευμένη θερμότητα.





Τμήμα ενός θερμοσυσσωρευτή

1.Μόνωση βερμικουλίτη
2.Αυτόματος έλεγχος διαφράγματος.
3.Διμεταλλικός ρυθμιστής.
4.Θερμοστάτης φόρτισης.
5.Αισθητήρας ελέγχου φόρτισης.
6.Πλαϊνή μόνωση οικολογικών ινών.
7.Πίσω αεροθάλαμος.
8.Πίσω μόνωση οικολογικών ινών.
9.Πίσω μόνωση 12 mm Microtherm G.
10.Θερμαντικά στοιχεία.
11.Χαμηλότερη μόνωση βερμικουλίτη.
12.Πυρότουβλα μαγνητίτη υψηλής πυκνότητας.
13.Θερμοστάτης ασφαλείας.
14.Μπροστινή μόνωση 12 mm Microtherm G.
15Μπροστινός αεροθάλαμος.
16.Πλαϊνός αεροθάλαμος.




ΑΝΤΙΘΕΤΑ με τους θερμοπομπούς, οι θερμοσυσσωρευτές είναι πολύ μεγαλύτερα σώματα, μεγέθους καλοριφέρ, που φτάνουν σε βάρος ακόμη και τα 350 κιλά.

 Κατασκευασμένοι με πυρότουβλα, οι θερμοσυσσωρευτές συγκεντρώνουν ενέργεια κατά τη διάρκεια της νύχτας και εν συνεχεία τη μετατρέπουν σε θερμότητα.
Έτσι την ημέρα χάρη στον ειδικά ρυθμιζόμενο θερμοστάτη προσφέρουν τη θερμοκρασία που θέλει κανείς στον χώρο του.

 Δεδομένου ότι χρησιμοποιούν το νυχτερινό τιμολόγιο, η λειτουργία φόρτισής τους γίνεται μέσω ειδικών ρελέ στον πίνακα, τα οποία ενεργοποιούνται αυτόματα, μέσω ενός χρονοδιακόπτη 



Τα σώματα αυτά μπορεί να είναι είτε επιδαπέδια είτε επιτοίχια και το κάθε δωμάτιο ενός σπιτιού μπορεί να έχει τη δική του συσκευή, με τον δικό του θερμοστάτη, ώστε να είναι ανεξάρτητο από τα άλλα.

Η ισχύς των μοντέλων που κυκλοφορούν στην αγορά ξεκινά από τα 500 Watt για να φτάσει μέχρι και τα 3.000 Watt.
Η τιμή για τις μικρότερες συσκευές κυμαίνεται στα 600-800 ευρώ, ενώ για τις μεγαλύτερες μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 1.700 ευρώ.
 
Τα μεγάλα αυτά σώματα, λόγω κυρίως του κόστους και του μεγέθους τους, έχουν εφαρμογή κυρίως σε μεγάλες κατοικίες, σε εξοχικά, σε μεγάλα τουριστικά συγκροτήματα, σε ξενοδοχεία και νοσοκομεία.

Υπάρχουν δύο τύποι θερμοσυσσωρευτών, οι οποίοι διαφέρουν όσον αφορά τον τρόπο που εκπέμπουν θερμότητα:
 
• Οι στατικοί θερμοσυσσωρευτές εκπέμπουν  θερμότητα μέσω της επιφάνειάς τους και  μέσω φυσικής μετάδοσης θερμότητας, η δε θερμική τους ροή δεν είναι δυνατόν να μεταβάλλεται από τον χρήστη, παρά μόνο με ρύθμιση εκ των προτέρων της απορροφούμενης ηλεκτρικής ενέργειας.

• Οι δυναμικοί θερμοσυσσωρευτές  κυκλοφορούν τη θερμότητα,  εκπέμποντας αέρα στο δωμάτιο  μέσω ενός ανεμιστήρα. Σ’ αυτούς, η θερμική ροή είναι δυνατό να μεταβάλλεται από το χρήστη με την βοήθεια ανεμιστήρων, διαφραγμάτων, περσίδων ή αυτομάτων ή μη διατάξεων ενσωματωμένων στην συσκευή, ώστε να ρυθμίζεται η θερμοκρασία του χώρου στον οποίο είναι εγκατεστημένοι.
Οι δυναμικοί θερμοσυσσωρευτές είναι κατασκευασμένοι με ισχυρές μονώσεις, για να εξασφαλίζεται η μείωση της θερμοκρασίας των εξωτερικών επιφανειών τους στο ελάχιστο, ώστε η απόδοση μέσω του ανεμιστήρα να καλύπτει όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσοστό της συνολικής απόδοσής τους, δηλαδή να περιοριστεί στο ελάχιστο η στατική εκφόρτιση. Η στατική εκφόρτιση ενός δυναμικού θερμοσυσσωρευτή εξαρτάται από τις μονώσεις, από την ποιότητα των πυρίμαχων υλικών αποταμίευσης θερμότητας, από τις εξωτερικές διαστάσεις της συσκευής ή από άλλα στοιχεία ιδιαίτερα για κάθε κατασκευή.




Στα πλεονεκτήματα των θερμοσυσσωρευτών μπορεί να αναφέρει κανείς το ότι είναι οικονομικοί στη λειτουργία τους αφού μπορεί να φορτισθούν χρησιμοποιώντας το νυχτερινό ρεύμα, καθώς επίσης το ότι έχουν αυτονομία έως και δύο ημέρες σε περίπτωση διακοπής του ηλεκτρικού.

 Έχουν ωστόσο και μειονεκτήματα: τοποθετούνται στο πάτωμα και έχουν μεγαλύτερο όγκο από το καλοριφέρ, προϋποθέτουν εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος και είναι σχετικά ακριβές συσκευές (αν και η απόσβεση του κόστους αγοράς γίνεται σχετικά γρήγορα).


Συντήρηση θερμοσυσσωρευτών

Συνήθως οι θερμοσυσσωρευτές δεν χρειάζονται και πολλή συντήρηση.
 Όμως ένα πρόβλημα που μπορεί να παρουσιαστεί είναι μια βλάβη στον θερμοστάτη που ελέγχει τη θερμοκρασία που ζεσταίνονται τα τούβλα.

Η συντήρηση/έλεγχος/καθαρισμός περιλαμβάνει τα εξής:
 
Έλεγχος αντιστάσεων.
Έλεγχος και αντικατάσταση μόνωσης.
Έλεγχος ΒΕΝΤΙΛΑΤΕΡ.
Έλεγχος Θερμοστάτου.
Έλεγχος Καλωδιώσεων.

Τοποθέτηση.

Οι θερμοσυσσωρευτές δεν πρέπει να τοποθετηθούν:
• Σε χώρους με αναθυμιάσεις (κίνδυνος έκρηξης).
• Σε χώρους με μεγάλη υγρασία.

Η αντοχή του δαπέδου ή του τοίχου πρέπει να είναι η κατάλληλη ώστε να δεχθεί το βάρος των συσκευών
Η επιφάνεια του δαπέδου πρέπει να είναι ίσια.
Να αποφεύγοναι ανώμαλες επιφάνειες όπως π.χ πατήματα με μοκέτες ή χαλιά στο μέρος που τοποθετείται η συσκευή.
Ανοιχτόχρωμα παρκέ ή μοκέτες μπορούν να εμφανίσουν ελαφρά αλλοίωση του χρώματος του δαπέδου κάτω από την συσκευή.

Ο χώρος κάτω και πίσω από τον θερμοσυσσωρευτή πρέπει να είναι ελεύθερος.
Κατασκευαστικά έχει προβλεφθεί κάτω και πίσω από την συσκευή να υπάρχει χώρος για την ανακυκλοφορία του αέρα πράγμα απαραίτητο για την
σωστή λειτουργία της (εικόνα 1).

Πρώτη λειτουργία

Όπως σε όλες τις νέες συσκευές κατά την πρώτη λειτουργία τους μπορεί να παρατηρηθούν ελαφρές οσμές. Φροντίστε για επαρκή εξαερισμό.



Σύνδεση θερμοσυσσωρευτή

Τους θερμοσυσσωρευτές ανάλογα με τον προορισμό τους, τους διακρίνουμε σε μονοφασικούς και τριφασικούς.

  Όταν ο θερμοσυσσωρευτής έχει μικρή ισχύ, κατασκευάζεται μονοφασικός.
  Αντίθετα, όταν η ισχύ ξεπερνάει τα 4KW συμφέρει να είναι τριφασικός.


Για την επιλογή του τύπου θερμοσυσσωρευτή που θα χρησιμοποιήσουμε, προηγείται μελέτη θερμικών απωλειών του χώρου.
Για τον υπολογισμό των θερμικών απωλειών, πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη τα παρακάτω στοιχεία του χώρου. α) Η επιφάνεια των τοίχων που από την άλλη τους πλευρά έχουν διαφορά θερμοκρασίας (εξωτερικοί τοίχοι ή τοίχοι που από την άλλη τους πλευρά δεν έχουν θερμαινόμενο χώρο).
β) Η επιφάνεια των κουφωμάτων.
γ) Η επιφάνεια οροφών ή δαπέδων που από την άλλη τους πλευρά έχουν διαφορά θερμοκρασίας σε σχέση με το χώρο που πρόκειται να θερμάνουμε.
δ) Οι συντελεστές θερμικής διαπερατότητας των διαφόρων επιφανειών.
ε) Οι προσανατολισμοί των διαφόρων επιφανειών.
στ) Η τυχόν γωνιακή θέση του χώρου.
ζ) Η διαφορά θερμοκρασίας που επιθυμούμε στο χώρο σε σχέση με την εξωτερική θερμοκρασία.
η) Η διάρκεια εκπομπής θερμότητας από το θερμοσυσσωρευτή.
θ) Ο προσφερόμενος χώρος αποταμίευσης θερμότητας.
ι) Οι στατικές απώλειες του θερμοσυσσωρευτή κατά το χρόνο που δεν θέλουμε να εκπέμψει θερμότητα.
ια) Οι ειδικές συνθήκες χρήσης του χώρου που πρόκειται να θερμάνουμε.


Πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα, ότι δύο χώροι της ίδιας επιφάνειας ή του ίδιου όγκου μπορεί να διαφέρουν σημαντικά στις ανάγκες θερμότητας.
Σαν παράδειγμα θα συγκρίνουμε δυο ίσες αίθουσες 4 Χ 6 Χ 3μ, όπου η μεν πρώτη βρίσκεται στο δεύτερο όροφο πολυκατοικίας όπου ψύχεται μόνο από μια πλευρά πλάτους 4 μ και ύψος 3 μ  με παράθυρο διαστάσεων 1,40 Χ 2,40μ σε μεσημβρινή θέση, ενώ η άλλη που είναι ίση με την πρώτη, έχει τρεις πλευρές εκτεθειμένες στο ύπαιθρο, είναι ισόγεια χωρίς άλλο όροφο πάνω απ’αυτή, βρίσκεται σε βορεινό προσανατολισμό και έχει 3 παράθυρα διαστάσεων 1,40 Χ 2,40. Απ’αυτές τις δύο αίθουσες, η πρώτη θα έχει απώλειες περίπου 900 Kcal ανά ώρα και δεύτερη θα έχει περίπου 4.900 Kcal ανά ώρα.

Αυτή η πρόχειρη σύγκριση είναι αρκετή, ώστε ο ηλεκτρολόγος που δε γνωρίζει τρόπους υπολογισμού θερμικών απωλειών να μην παρασύρεται από μεγέθη θερμοσυσσωρευτών μόνο με τη σύγκριση της επιφάνειας ή του όγκου του χώρου. Αν ο ηλεκτρολόγος δε γνωρίζει τον τρόπο υπολογισμού των θερμικών απωλειών, δεν πρέπει ποτέ να παίρνει πρωτοβουλία και να καθορίζει την ισχύ του θερμοσυσσωρευτή με συγκρίσεις

Δείτε τις οδηγίες εγκατάστασης και τη συνδεσμολογία του ηλεκτρικού πίνακα